Page 157 - Executive Functions ในเด็กวัย 13-18 ปี
P. 157
ครูในโรงเรียนให้ควำมส�ำคัญกับกำรปลูกฝังลักษณะนิสัย (ทักษะสมอง EF) สิ่งที่โรงเรียนมุ่งมั่นท�ำคือกำรสร้ำงวัยรุ่นที่ “รู้ตัว” รู้ว่ำตนต้องกำรอะไร
มำกกว่ำผลลัพธ์ สิ่งที่คณะครูบอกเด็กๆ เสมอคือควำมรู้ที่ได้ไปเอำไปสอบไม่นำนก็ จะไปไหน จะไปอย่ำงไร และเมื่อมีปัญหำก็รู้ว่ำตนเองก�ำลังเผชิญปัญหำ
ลืม แต่กระบวนกำรระหว่ำงทำง ควำมขยันขันแข็งที่ฝึกฝนตนเองจะมีอำยุยืนอยู่กับ หำกแก้ด้วยตนเองไม่ได้ก็รู้ว่ำตนเองก�ำลังต้องกำรควำมช่วยเหลือ ธรรมชำติของ
เรำไปทั้งชีวิต กำรแข่งขันกีฬำโรงเรียนไม่เคยพูดว่ำต้องได้ที่หนึ่ง ได้เหรียญทอง วัยรุ่นเป็นวัยที่ยังไม่เข้ำใจตนเอง วัยรุ่นต้องกำรกำรยอมรับ ต้องกำรคนเข้ำใจ
แต่ให้ควำมส�ำคัญว่ำนักเรียนอดทนพำกเพียรซ้อมแค่ไหน ทุกวันที่พำกเพียรซ้อม เมื่อพ่อแม่ไม่เข้ำใจ โรงเรียนต้องกลำยเป็นบ้ำนหลังที่สองของเด็กได้ เป็นทั้งพื้นที่
มีแต่ได้อย่ำงเดียว ไม่เสียอะไรเลย ทุกคนไม่จ�ำเป็นต้องได้ที่หนึ่ง แต่ให้ทุกคนเข้ำถึง แห่งโอกำสและเป็นพื้นที่แห่งกำรเรียนรู้ควำมจริงของตนเองทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี
finish line ของวิ่งมำรำธอน จะใช้เวลำชั่วโมงครึ่งหรือสี่สิบนำทีทุกคนก็เข้ำถึงเส้น กล้ำยอมรับควำมจริง กล้ำยอมรับตนเอง เข้ำใจตนเองและพยำยำมหำทำงพัฒนำ
ชัยเช่นกัน ทุกคนมีสิทธิ “ชนะ” ไม่มีใครต้องแพ้ ครูของปัญญำประทีปบ่มเพำะให้ ตนเองให้ดีขึ้น แข่งกับตนเอง ท�ำให้ดีขึ้น ไม่แข่งกับคนอื่น กำรพัฒนำทักษะต่ำงๆ
นักเรียนชื่นชมฉันทะของผู้อื่น ทุกคนอยู่ในสำยตำของกันและกัน ทุกครั้งที่มีกำร มุ่งตอบโจทย์และควำมต้องกำรของชีวิตวัยมัธยมแต่ละช่วงชั้น และควำมต้องกำร
ประชุมกันให้มีกำรขอบคุณหรือชื่นชมกัน ทุกคนจะมีควำมภูมิใจตนเอง ไม่มองคน เฉพำะของเด็กแต่ละคนให้ค้นพบศักยภำพเฉพำะ และพัฒนำควำมสำมำรถในกำร
อื่นเป็นคู่แข่ง กลำยเป็นทีมเวิร์กที่เหนียวแน่น ช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกัน พึ่งตนเองตำมวัย
กระบวนการท�างานเป็นทีมที่เข้มแข็งของครู ครูจะเข้ำใจเด็กได้ครูต้องเข้ำใจ
ตนเองก่อน
มั่นคงในหลักคิดและเป้าหมายคือคุณธรรมชีวิต เอำชีวิต
เป็นกำรศึกษำ ศึกษำจำกชีวิต กำรศึกษำคือกำรพัฒนำชีวิตและ สร้างการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมให้ผู้ปกครองด้วยการท�า “ห้องเรียนพ่อแม่”
มีกระบวนกำรแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่ำงผู้บริหำรกับคณะครู ด้วยกำรตั้ง “ค�ำถำม” เช่นเรื่อง “วินัยเรื่องใหญ่กว่ำที่คิด” เริ่มต้นให้ผู้ปกครองเขียน
อย่ำงต่อเนื่อง (ทุกสัปดำห์) ผู้บริหำรยืนหยัดอยู่กับแนวทำงวิถีพุทธ พฤติกรรม/ควำมเคยชินที่ไม่ดีของลูกคืออะไร ต่อไปเขียนพฤติกรรมที่ไม่ดีของตน
และเป้ำหมำยของโรงเรียนไม่พยำยำมเป็นแบบที่คนอื่นเป็น แต่ท�ำ และพฤติกรรมที่ดีของตน โดยกระบวนกำรเช่นนี้โรงเรียนไม่ต้องท�ำอะไรผู้ปกครอง
ในสิ่งที่เหมำะสม ถูกต้อง ดีงำม ชื่นชมกับสิ่งดีงำมและคุณค่ำ ก็ทรำบว่ำพฤติกรรมที่ไม่ดีของลูกมำจำกไหน และจะตระหนักรู้ว่ำกำรพัฒนำนิสัย
ที่ตนมี ท�ำงำนให้ดีที่สุดตำมอุดมคติ ต้นทุนและศักยภำพของทีม ลูกให้ดีขึ้นต้องพัฒนำนิสัยของพ่อแม่ก่อน
เลือกท�ำสิ่งที่ส�ำคัญคือดูแลเด็กแต่ละคน เอำใจใส่ เห็นคุณค่ำ
อย่ำงแท้จริง ไม่ได้เน้นกระบวนกำรสอนที่พิเศษพิสดำร สิ่งที่ สื่อสารกันตลอดเวลา มีกระบวนกำรฝึกให้เด็กและครูสื่อสำรกันอย่ำงสันติ
โรงเรียนท�ำคือกำรส่งเสริมให้เด็กเห็นคุณค่ำตนเอง รักดี สำมำรถ ใช้ปิยวำจำ ฝึกเด็กให้พูดกันอย่ำงไรให้เพื่อนเกิดแรงบันดำลใจพัฒนำตนเอง
พัฒนำศักยภำพอย่ำงเต็มที่ ด�ำเนินชีวิตด้วยสัมมำทิฏฐิไปสู่ควำมส�ำเร็จ
และควำมสุขตำมที่ตนตั้งเป้ำหมำยไว้ รักและมีควำมสุขที่จะเรียนรู้
และเป็นพลเมืองที่ดี เป็นคู่ชีวิตที่ดี เป็นพ่อแม่ที่ดีของเด็กที่จะเกิด
ตำมมำในอนำคต
156 157
